AnasayfaKapı*GaleriTakvimSSSAramaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Impossible-2. bölüm~Stay Strong.

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
seymaalan
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Şeyma
Mesaj Sayısı : 1402
Yaş : 18
Nerden : Nevşehir
Kayıt tarihi : 09/08/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
0/0  (0/0)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Impossible   Çarş. Haz. 12, 2013 7:12 am



Impossible

Ben Angel. Annem öldükten sonra hayatımın tamamen bir imkansız olacağını düşünmüştüm. Ama öyle olmadı. İnsanın en yakını bile ölse dahi, kendisinin hala ölmediğini anladım. Ne zorluklar ne acılar çektim. Ama sonunda babamla birlikte Londra’ya taşınarak hayatımıza yeni bir sayfa açtık. İşte bu benim için imkansız olan hayat hikayem…

Spoiler:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Adelia
Çevirmen
Çevirmen
avatar

İsim : Selen*
Mesaj Sayısı : 1983
Yaş : 22
Nerden : Adana-Hatay
Kayıt tarihi : 06/07/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
250/5000  (250/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Çarş. Haz. 12, 2013 7:20 am

Giriş iyi olmuş bölümleri bekliyorum :)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
eowyn.
Moderatör
Moderatör
avatar

İsim : Duygu
Mesaj Sayısı : 2989
Yaş : 21
Nerden : Seoul
Kayıt tarihi : 10/02/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
2050/5000  (2050/5000)
Rep Seviyesi:
2500/5000  (2500/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Çarş. Haz. 12, 2013 8:05 am

Bence girişi güzel, devamını bekliyoruz canım ^^


baby don't cry, 제발 망설이지는 말아 줘


ma bois:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
seymaalan
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Şeyma
Mesaj Sayısı : 1402
Yaş : 18
Nerden : Nevşehir
Kayıt tarihi : 09/08/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
0/0  (0/0)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Çarş. Haz. 12, 2013 9:50 am

-KARAKTERLER-


Angel

Angel Butler. 16 yaşında fakat yaşına göre yeterince olgun. Birçok acı çekti ve annesini kaybetti. Annesiz hayat onun için çok zor olacak. Son derece sevecen ve cana yakın. Erkekler konusunda pek atılgan değil hatta gereksiz görüyor bile denilebilir.  Edebiyat konusunda son derece başarılı.


Jessica

Jessica Jackson. 16 yaşında. Herkes ona kısaca Jess diyor. Angel’ın yeni arkadaşlarından biri. Sosyal hayat ondan sorulur. Okuldaki birçok partileri o düzenler. Tam bir lider. Bir flortöz olmasına rağmen hala bir sevgilisi yok.


Emma

Emma Price.16 yaşında. Grubun en sessizi.  Güzelliği nedeniyle peşinde koşmayan yok. Ama o sadece birini seçti: Daniel’ı. İkisi son derece uyumlu bir çift,herkesin özendiği bir çift. Alışveriş ondan sorulur. O da Angel’ın yeni arkadaşı.


Dorrit


Dorrit Manson.16 yaşında. Tam bir metalci. Rock ondan sorulur. Her zaman baştan aşağı siyah giyer. Bu uyumu tek bozan o sapsarı saçları ama Dorrit onlardan son derece memnun. Tam kafasına göre bir erkek arıyor. Son derece sevecen. Dorrit’de Angel’ın arkadaşı.


Daniel

Daniel Smith.17 yaşında.Kısaca Dan derler.Emma’nın sevgilisi. Emma’nın peşinden diğer erkeklere göre oldukça az koştu. Ama şimdi sevgililer ve herkesin kıskandığı bir ilişkileri var. E tabi Dan’in peşinden de koşan birçok kız var. Tüm kalbi iyilikle dolu.

Miley

Miley Henderson. 16 yaşında. Okulda herkes ondan nefret ediyor. Çünkü: Tam bir sürtük! Okuldaki bütün erkekleri elden geçirmiş durumda.  2 arkadaşı var.  Arkadaş denilmez, onları tam bir köle olarak kullanıyor.  Bütün işlerini neredeyse onlar yapıyor. Bu yüzden o iki kızlara da ‘Miley’in Köleleri’ deniyor.


Zayn ve Harry


Zayn Malik ve Harry Styles.  İkiside 17 yaşında. Arkadaşlıkları yüzünden ayrılmaz ikili bile deniyor. Okulun popülerleri.  Bütün kızlar peşinden koşuyor.  İşleri zor ama halen bir kız arkadaşları yok.  Harry basket takımının kaptanı, Zayn ise edebiyat kolunun başkanı. 

Not:Ben yazarken yazı editörü değişti ne yapacağımı şaşırdım :D Yorumlar için teşekkürler.Yakında başlayacağım ^-^
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Lullaby*
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Captain*
Mesaj Sayısı : 5991
Yaş : 24
Nerden : Tuzla / İstanbul
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/5000  (0/5000)
Rep Seviyesi:
500/5000  (500/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Çarş. Haz. 12, 2013 10:21 am

ı like this story 
ı am a follower


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://dylanobrien.turkforumpro.com/
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Çarş. Haz. 12, 2013 10:32 am

Ben de sevdim konusunu falan, takipteyiim.


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
seymaalan
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Şeyma
Mesaj Sayısı : 1402
Yaş : 18
Nerden : Nevşehir
Kayıt tarihi : 09/08/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
0/0  (0/0)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Impossible-Bölüm 1 ~ Ama bu İMKANSIZ...   C.tesi Haz. 15, 2013 5:38 pm

IMPOSSIBLE



..:Bölüm 1:..
Ama bu imkansız...

“NE?!” Karşımda annemin olduğunu unutup sesimi yükseltmiştim. “Ne? Ne yani 2 haftalığına New York’a mı gidiyorsun?”
Annem yutkundu. Benim ona olan hasretimi biliyordu, onsuz yapamayacağımı biliyordu. Elimi tuttu ve o sakin sesiyle konuşmaya başladı
“Angel tatlım, bak canım bu işim için gerekli, gerçekten. Geri döndüğümde harika bir hayatımız olacak. Daha rahat bir hayatımız olacak sana söz verebilirim. Merak etme zaten baban yanında olacak.”
Hiçbir söz beni yatıştırmıyordu. 16 yaşında koskoca bir bebektim işte. Annesinin yanından ayrılmayan bir bebek, hiçbir işini annesiz yapamayan bir bebek… Kendimi tutamayıp ağlamaya başladım. Annem gözyaşlarımı sildi.
“Seni hiç bırakmak isteyebilir miyim, canım? Dediğim gibi işim için gerçekten gerekli. Kıyamam ben sana. Şimdi ağlamayı bırak. Eğer beni seviyorsan yurtdışına gitmemi onaylaman lazım.”
Anlamıyordum, niye benim onayımı alıyordu ki annem? Vermesem de gidecekti, versem de. Ama ‘beni seviyorsan’ demişti. İşte o anda annemi ne kadar üzdüğümü anladım. Kadıncağızın üzerinde zaten yeterince sorumluluk vardı. 2 haftacık ne olurdu ki? İdare edebilirdim.
“Ama her gün arayacağına söz ver” dedim. Annemin yüzünde bir gülümse belirdi.
“Canım kızım” dedi ve birbirimize sarıldık.
Bu onun benim için söylediği son sözdü: ‘Canım kızım’.
^-^-^-^
“Bir işi çıkmıştır tatlım, bakamıyordur. Adı üstünde iş gezisi”
Annemi kaç kere arasam da telefonu açmıyordu. Zavallı babam da beni yatıştırmaya çalışıyordu. Sinir, korku, heyecan, merak işte bütün bu duyguların karışımı bir duygu hissediyordum. Gözlerim dolmuştu az sonra ağlamaya başlayacaktım. Elimde telefon her dakika arayıp duruyordum annemi.
“Kendine gel tatlım. Annen asla seni bu halde görmek istemezdi.”
Doğru, istemezdi. Ama annem telefon çağrımı cevapsız bırakmakta istemezdi. Ya başına bir şey geldiyse, annesiz ne yapardım ben? Derin bir soluk aldım ve dolmuş gözlerimi sildim.
“Hah! Şöyle.” Dedi babam. Onu da üzmüştüm. Ama yüzünden de anlaşılıyordu ki o da annemi merak ediyordu. Hala suratım asık, daha doğrusu ifadesizdi.
“Yatmaya ne dersin?” dedi babam.
“Bu saatte mi? Baba saçmalama”
Kısa bir sessizlik oldu. Babamın neden yatmamı istediğini anlamıştım. Daha fazla ayakta durursam merak benim içimi iyice kemirecekti. Ama tabii birde bu duygularla uyuyabilmek vardı.
“Peki, baba” dedim. “Ama 1-2 sayfa ödevim var onları yapıyım öyle yatarım”
Babam “Tamam” anlamında kafasını salladı ve koşarak odama gittim. Okulun kapanmasına 2 hafta vardı ama Mrs. Kydd ödev vermekten çekinmiyordu. Neyse ki diğer arkadaşlarım gibi öğretmenin ardından küfür yağdırmıyordum. Hem ne gerek vardı ki buna?
.
.
Gözüme batan kalem ucuyla uyandım.
“Ah!”
Gözlerimi açtığımda masada yattığımı gördüm. Ah! Ödev yaparken uyuya kalmıştım. Yavaşça gerindim, belim tutulmuştu. O sırada salonun ışığı yandı. Babamın bu saatte salonda ne yaptığını merak ettim. Kapıya doğru ilerlerken babamın o çok nadir duyulan öfkeli sesini duydum:
“NE?!”
İyice meraklanmıştım. Ama ben salona geçmeye fırsat kalmadan bir kapı çarpılma sesi duyuldu, babam gitmişti. Ama nereye gitmişti böyle gece yarısı? Onu böyle öfkelendiren şey neydi? Babam salonun ortasında duran kahverengi-beyaz karışımı sehpamızın üzerinde telefonunu unutmuştu. Telefonu alıp en son konuşmaya baktım. Bilinmeyen bir numaraydı ve başka alan kodluydu. Bu alan kodu… Evet derste işlemiştik ! Bu alan kodu New York’undu. Aklıma tek bir şey geldi. Yoksa annem… ?
^-^-^-^
Uyandığımda bana bakan bir sürü gözle karşılaştım. Ah, ne olmuştu? Evet, evet şimdi hatırladım. Babam gece yarısı bir telefon konuşmasından sonra evden pat diye çıkıp gelmişti. Şu anda da sehpanın yanında yerde yatıyordum. Doğruldum ve
“Hey noluyor?” dedim. Çünkü: Büyükanneme kadar içerisi bir yığın akraba dolmuştu. Ama bir dakika aralarında bir tane bile gülen yoktu. Hepside asık suratlı, hepsinin de gözleri şişmiş. Sanki geceyi uyuyarak değil de ağlayarak geçirmiş gibiydiler. O sırada babam içeri girdi.
“Ah Tanrı’ya şükürler olsun Angel uyanmışın!”
Babamın hali de haraptı. Onunda gözleri şişmişti.
“Neler oluyor? Biri açıklayabilir mi?” dedim. Babam geldi ve yanıma oturdu.
“Bak Angel, bu… bu anlatılacak bir şey değil. Hiç değil. Az sonra söyleyeceklerim seni yıkabilir.” Ve bir anda babam ağlamaya başladı. BABAM! KOSKOCAMAN BABAM! Hüngür hüngür ağladığını ilk defa görüyordum. Ne olmuş olabilirdi ki?
“Angel , yavrum… Anneni… Kaybettik”


Babam konuşmaya devam ediyordu ama ben dinlemiyordum. Nasıl dinleyebilirdim ki? Sanki bir anda soluk alamadım. Sanki kalbim bir anlığına atmadı. Etraf karanlıklaşmaya başladı. Bütün cisimler sanki etrafımda dönüyordu. Bayılmadan önce tek bir şey söylemişim.


“Ama bu imkansız”.


Yorumlar için teşekkürler.  Benim için tatmin edici bir ilk bölüm olmadı ama bu hikayeyi devam  ettirmek istiyorum. Bu yüzden lütfen iyi, kötü her türlü yorumlarınızı bekliyorum. 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   C.tesi Haz. 15, 2013 5:55 pm

Bence iyi olmuş olm resmen annesini kaybetti kız, devaam


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
seymaalan
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Şeyma
Mesaj Sayısı : 1402
Yaş : 18
Nerden : Nevşehir
Kayıt tarihi : 09/08/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
0/0  (0/0)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Paz Haz. 16, 2013 2:11 pm

kingmathers. demiş ki:
Bence iyi olmuş olm resmen annesini kaybetti kız, devaam



Teşekkürler :) Yorumlar gelsin devam inş. 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Paz Haz. 23, 2013 1:42 am

Devam et knkm


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Grenade
Ayın Üyesi
Ayın Üyesi
avatar

İsim : sinem
Mesaj Sayısı : 4857
Yaş : 20
Nerden : -
Kayıt tarihi : 24/02/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
750/5000  (750/5000)
Rep Seviyesi:
760/5000  (760/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Paz Haz. 23, 2013 11:07 am

bende begendım knks devam


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
seymaalan
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Şeyma
Mesaj Sayısı : 1402
Yaş : 18
Nerden : Nevşehir
Kayıt tarihi : 09/08/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
0/0  (0/0)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Ptsi Haz. 24, 2013 8:58 am


Impossible 2. Bölüm:
Tek Yapman Gereken Güçlü Kalmak



(Bütün olaylardan 1 ay sonra)
Önümde duran kitabı kapattım. Gözlerim ağrımıştı. Başımı kaldırınca gözüm masanın üstünde duran annemle çekindiğimiz fotoğrafa kaydı. Yine duygulandım, yine gözlerim doldu. Artık annesizdim. Nasıl yaşadığımı bile bilmiyorum. Babam bana hem annelik hem de babalık yapıyor. Neyse ki yaz tatilindeyiz. Ah işte babam geldi. Yatağımdan indim ve babamı karşılamaya gittim.
“Selam tatlım!”,  Dedi yine o sevecen tavrıyla.
“Selam baba”
“Şey… Kızım seninle konuşmam gereken bir şey var.”
Meraklı gözlerle babama bakıp “Dinliyorum” dedim
Babam bana koltuğu gösterdi. Oturmamı istiyordu. Oturdum, o da yanıma.
“Kızım lütfen bu diyeceklerimi dikkate al ve bunu hem kendi açımdan hem de benim açımdan değerlendir.” Dedi.
 ‘Tamam’ anlamında başımı salladım ve dinlemeye koyuldum.
“Kızım lafı çok uzatmak istemiyorum. Burada kurulu bir hayatımız var ama annen gittikten sonra bu hayatımız değişti daha doğrusu yıkıldı. Taşınmamız gerektiğini düşünüyorum. Senin için en zor arkadaşlarından ayrılmak olacak eminim. Ben… Londra’ya taşınalım diyorum.”
Bir anda gözümde Londra belirdi. Daha önce hiç gitmemiştim. Gitmeyi de çok isterdim. Ünlüler, oranın değişik yaşamı, insanları… Kesinlikle isterdim gitmeyi ama ya arkadaşlarım? Onları nasıl bırakacaktım? İçimden bir ses ‘Hadi ama Angel! Zaten kaç arkadaşın var ki? Sadece Angela ve Katie.’
“Baba ben bilmiyorum, bilemiyorum” diyebildim ancak.
“Angel, bak tatlım. Etrafa baktığında hep annenle olan anıların gözünde canlanıyor değil mi? Her tarafta annenle anın var. Ya ben? Benimde öyle. Bazen seni etrafa boş boş bakarken görüyorum. Sonrada duygulanıyorsun ve ağlıyorsun. Ne kadar üzülüyorum bir bilsen… Eğer evet dersen. Bir arkadaşım var. Bize Londra’da ev ayarlayacağına dair güvence verdi, hem de eşyalı olarak. Yani istersek her şey tamam.”
Bir an ne yapacağımı bilemedim. Ama babamın dedikleri doğruydu nereye baksam annemi görüyor duygulanıyordum. Ne zaman bitecekti bu acı?  Bu anılardan kaçmak gibi bir şeydi. Arkadaşlarımı es geçmenin zamanı gelmişti.
“Tamam, baba” dedim. Babamın yüzüne bir gülümseme yayıldı.
“O zaman hızlı bir şekilde toplanmamız gerekecek”
 
^-^-^-^
“Elveda odam”
Yanıma duran kırmızı bavulumu çekip odamdan çıktım. Gidiyorduk. Bu şehirdeki maceramızda böyleydi. Babamın bana seslendiğini duydum ve adımlarımı hızlandırdım.
.
.
Yaklaşık 5 saat süren bir uçak yolculuğundan sonra Londra’ya gelmiştik. İşte Londra. Görmeye can attığım Londra. Uçaktan indiğimizde yağmur yağıyordu. Babam hemen bir taksi çevirdi ve cebindeki kâğıdı taksiciye uzatarak:
“Bu adrese gitmemiz gerekiyor” dedi. Taksici tamam anlamında başını salladı ve bu seferde yarım saatlik bir taksi yolculuğumuz başladı.
.
“Vay canına! Austin işini iyi biliyor.”
Bu babamın sesiydi. Karşımızda yaklaşık 10 katlı –belki daha fazla- son derece lüks bir apartman duruyordu. Yemyeşilde bir bahçesi vardı.
“Bana dediğine göre en son katı. Hadi Angel, girip yeni evimiz görelim!”
Bavullarımızın takırtısıyla asansöre bindik. En son kata çıktığımızda babam cebinden bir anahtar çıkarttı ve üzerinde 36 yazan kapıya doğru yürüdü.
Tanrım! Ne güzel bir evimiz vardı. Kesinlikle ama kesinlikle eski evimiz bu evin yanında bir hiçti. Üstelik dubleksti. Babamda en az benim kadar mutluydu.
“Hadi oda seç bakalım” dedi
“En iyiyi seçerim ama ona göre!” dedim sevinçle.
Babam tamam anlamında başını salladı ve yukarı kata çıktım. En iyi manzaralı bir oda seçtim. Odanın içinde bir yatak birde çalışma masası vardı. Sevinçten havalara uçuyordum! Bütün Londra sanki ayaklarımın altındaydı.
O haftamı evi ve evin etrafını keşfetmekle geçirdim. Babam işe gidince evi topluyor düzenliyordum. Babam bana para veriyor ev için bir şeyler alıyordum. Bunlar 16 yaşındaki bir kız için oldukça normaldi ama benim için değildi. Kendimi daha iyi hissediyordum. Annemsiz hayatta kalacağımı anlamıştım.


^-^-^-^
Elimde poşetlerle eve girdim. Kendim odam için bir şeyler almıştım. Posterler, süsler vs. vs.
Odamı düzenlemem bittiğinde kapının açıldığını duydum. Babam gelmişti.


“Sana haberlerim var Angel. Seni okula yazdırdım 2 hafta sonra okulun başlıyor!”


Yorumlarınız için çok teşekkürler. Sayfa 3 olunca 3. bölüm. Umarım beğenirsiniz.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Lullaby*
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Captain*
Mesaj Sayısı : 5991
Yaş : 24
Nerden : Tuzla / İstanbul
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/5000  (0/5000)
Rep Seviyesi:
500/5000  (500/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Ptsi Haz. 24, 2013 11:39 am

hll spr dwm <3


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://dylanobrien.turkforumpro.com/
seymaalan
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Şeyma
Mesaj Sayısı : 1402
Yaş : 18
Nerden : Nevşehir
Kayıt tarihi : 09/08/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
0/0  (0/0)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Impossible-2. bölüm~Stay Strong.   Salı Haz. 25, 2013 9:02 am

Lullaby* demiş ki:
hll spr dwm <3
Teşekkürler hocam :D <3
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Impossible-2. bölüm~Stay Strong.
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Devamı Gelmeyen Hikayeler-
Buraya geçin: